Bu yazı dizisinde engelli bireylerin hayatlarının farklı alanlarına dokunduk. Peki şimdi ne yapacağız? Farkındalığımızı nasıl sürekli kılacağız? Bilgi sahibi olmak yetmez, harekete geçmek gerekir. Bireysel, kurumsal ve toplumsal olarak neler yapabiliriz?
Devamını Oku →Bir otobüsün içinde genç bir adam aniden yere yığılıyor. Etraftakiler 'Cin çarptı!' diye bağırıyor. Oysa epilepsi ne cin çarpmasıdır, ne bulaşıcıdır, ne de bir akıl hastalığıdır. Peki nöbet anında ne yapmalı, neler yapılmamalı?
Devamını Oku →Harfler yer değiştiriyor, kelimeler dans ediyor, sayfalar birbirine karışıyor. Öğretmenler 'tembel' diyor, arkadaşlar 'aptal' diye dalga geçiyor. Oysa çocuğun zekasında hiçbir sorun yok. Disleksi bir engel değil, farklı bir süper güçtür...
Devamını Oku →8 yaşında okula başlamak istedim. Ama okul beni kabul etmedi. 'Tekerlekli sandalyeli bir çocuğu nasıl okutacağız?' dediler. Bugün bir üniversite mezunuyum. Ama bu mücadeleyi veremeyen binlerce engelli çocuk var. Onların eğitim hakkı neden elimizden alınıyor?
Devamını Oku →3 Aralık Dünya Engelliler Günü'nde sosyal medya maviye bürünür, etkinlikler düzenlenir, duygusal paylaşımlar yapılır. Peki 4 Aralık'ta ne olur? Her şey unutulur, profiller eski haline döner. Gerçek farkındalık sadece bir günlük gösteriş değil, 365 günlük bir bilinçtir...
Devamını Oku →Bir binaya rampa yapmak yetmez. İnternet siteleri, toplu taşıma, eğitim, sağlık, iletişim... Her alanda erişilebilirlik şart. Peki Türkiye'de durum ne? Neler yapılmalı? İşte fiziksel ve dijital dünyada erişilebilirlik sorunları ve çözüm önerileri...
Devamını Oku →Üniversite mezunuyum, diplomam cebimde. Ama tekerlekli sandalyemi gören işverenler, özgeçmişimi çöpe atıyor. Engelli kotası neden işe yaramıyor? İşverenler neyi yanlış yapıyor? Bir engelli birey olarak iş bulma mücadelem ve çözüm önerileri...
Devamını Oku →Buz kovasını başınızdan aşağı dökmek kolaydır. Peki ALS ile yaşamak nasıl bir şey? Her gün bir şeyini daha kaybetmek, bilincin yerindeyken bedeninin sana ihanet etmesi. İşte buz kovasının ötesindeki gerçek...
Devamını Oku →Otizm bir hastalık değil, nörogelişimsel bir farklılıktır. Otizm spektrumundaki bireylerin dünyasını anlamak, önyargıları yıkmak ve gerçek farkındalık nasıl olmalı? Erken tanının önemi, eğitim hakkı ve toplumsal kabul üzerine...
Devamını Oku →Down sendromlu bireylerin hayatı, toplumun önyargıları ve gerçek farkındalık üzerine. 21. kromozom fazlalığı bir eksiklik değil, farklı bir penceredir hayata bakmak için...
Devamını Oku →"Seni anlıyorum" sözü, bir şefkat ifadesi olmaktan çıkıp, yerini rahatsız edici bir kibire bırakabilir mi? Gerçek empati ile sempati arasındaki fark...
Devamını Oku →Büyümek, çoğu insan için özgürleşmek demektir. Ancak Serebral Palsili birçok birey için 18 yaş, özgürlüğün değil, genellikle ömür boyu sürecek bir "vesayet" sürecinin başlangıcıdır...
Devamını Oku →Zihninizde harika bir espri belirdiğini düşünün. Ancak dudaklarınızı araladığınızda, beyninizden kaslarınıza giden o görünmez köprüde bir arıza yaşanıyor...
Devamını Oku →Doktorun dudaklarından dökülen "Serebral Palsi" kelimesi, o kusursuz tabloyu bir anda tuzla buz eder...
Devamını Oku →Bedenin hareketleri, zihnin yetkinliğinin kusursuz bir aynası mıdır? Peki bu yargı ne kadar doğru?
Devamını Oku →Acıma hissi, sanılanın aksine masum bir duygu değildir; içinde gizli bir hiyerarşi barındırır...
Devamını Oku →Kelimeler sadece birer ses dizisinden ibaret değildir; dünyayı nasıl algıladığımızın aynasıdır...
Devamını Oku →Bazen zihninizde kusursuz bir senfoni çalar ama enstrümanınız o ritme ayak uydurmakta zorlanır...
Devamını Oku →Bazen en ağır sözler, dudaklardan büyük bir tebessüm ve dünyanın en güzel iltifatını ediyormuşçasına dökülür...
Devamını Oku →Zaman ne çabuk akıyor, değil mi? 20'li yaşlar sanki daha dün gibi...
Devamını Oku →Eskiden zamanı hep ileriye akan, beni ardında bırakan hırçın bir nehir gibi hissederdim...
Devamını Oku →Hayatta en iyi ne olmaya çalıştın diye sorsalar bana, 'insan' derim...
Devamını Oku →