Bedenin hareketleri, zihnin yetkinliğinin kusursuz bir aynası mıdır? Toplumun büyük bir çoğunluğu için bu sorunun cevabı maalesef \"evet\". Özellikle Serebral Palsi (CP) gibi kas kontrolünün ve fiziksel koordinasyonun zorlaştığı durumlarda, insanların bedensel kısıtlılıklara bakarak doğrudan zihinsel bir yetersizlik teşhisi koyması en yaygın ve en yaralayıcı önyargılardan biridir. Sarsak bir adım, titreyen bir el veya tam anlaşılamayan bir kelime; bir anda karşınızdaki kişinin sizinle aynı entelektüel seviyede olmadığını düşünmenize mi sebep oluyor?
Serebral Palsi, beyindeki bir hasar veya gelişim anormalliği nedeniyle kas hareketlerinin etkilenmesidir. Yani iletişim kurmak isteyen, dünyayı okuyan, anlayan, mizah yapan veya sadece o günkü havadan şikayet etmek isteyen berrak bir zihin; yalnızca o komutları kaslara iletirken teknik bir arıza yaşıyor demektir. Fakat dışarıdan bakan gözler, bedendeki bu donanımsal farklılığı, zihinsel bir yazılım eksikliği olarak etiketlemekte o kadar aceleci ki...
Bu korkunç önyargının günlük hayattaki yansıması çok ağırdır. CP'li bir bireyle konuşurken ses tonunu anlamsızca inceltip bir bebekle konuşur gibi heceleyenler veya soruyu doğrudan ona değil de yanındaki refakatçisine yöneltenler, aslında o bedenin içindeki onuru derinden yaraladıklarının farkında değiller. Bedeninize söz geçirmeye çalışmak zaten yeterince büyük bir mesaiyken, bir de insanlara \"Ben buradayım, bir yetişkinim ve seni gayet iyi anlıyorum\" ispatına girişmek zorunda bırakılmak, asıl görünmeyen ve en ağır engeldir.
Gerçek bir farkındalık, bir insanın zekâsını onun fiziksel akıcılığıyla ölçmekten vazgeçtiğimiz gün başlayacak. Bir bireyin tekerlekli sandalyede oturması veya kelimeleri sizin alıştığınız hızda telaffuz edememesi, onunla sanat, edebiyat veya hayat üzerine derin bir sohbete giremeyeceğiniz anlamına gelmez. Lütfen, fiziksel bir engeli otomatik olarak zihinsel bir bariyer şeklinde kodlayan o dar kalıplarınızdan sıyrılın. Çünkü bizi kısıtlayan şey kaslarımızın farklı ritmi değil, karşımızdaki o sağır ve kör önyargılardır.